Διακήρυξη της ΕΣΑΚ Μισθωτών Τεχνικών για τις εκλογές του ΣΜΤ

Μπροστά, 

για Σωματείο και ΔΣ του πραγματικού αγώνα 

ενάντια στους ομίλους και το κράτος τους ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ που τους στηρίζουν

          «Ο πόλεμός τους σκοτώνει
           ό,τι άφησε όρθιο
          η ειρήνη τους...»

         Μπ. Μπρεχτ

Η «ειρήνη» τους ισοπέδωσε το μισθό και τα δικαιώματά μας

Ο πόλεμός τους απειλεί την ίδια τη ζωή μας για τα κέρδη τους

   Ζούμε την πραγματικότητα της δουλειάς με το «μπλοκάκι» σε καιρό «ανάπτυξης»    

Μας λιώνει το άγχος για ένα μισθό που δε φτάνει να καλύψει τις ανάγκες

Δουλεύουμε 10-12ωρες, 5 ή 6 μέρες στα εργοτάξια, χωρίς «νομικούς» περιορισμούς

• χωρίς να πληρωνόμαστε για τις υπερωρίες μετά το 8ωρο
• χωρίς αποζημίωση απόλυσης γιατί οι εργοδότες βαφτίζουν τις απολύσεις «λύσεις συμβάσεων»
• χωρίς πληρωμή αδειών ανάπαυσης, ασθένειας, τοκετού & λοχείας ή παιδιών
• χωρίς εργοδοτικές εισφορές για την ασφάλισή μας, διαμορφώνοντας μια μελλοντική σύνταξη επίδομα φτώχειας
• ακάλυπτοι σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, γιατί ο εργοδότης δεν υποχρεώνεται να το δηλώσει

Τα ξέφρενα ωράρια και η πρωτόγνωρη εντατικοποίηση καταστρέφουν την υγεία μας, γεννούν δεκάδες θύματα στα εργοτάξια-σύγχρονα «κρεματόρια».

   Εργοδότες, ΓΣΕΕ & κυβερνήσεις βάζουν τη ζωή μας στο στόχαστρο    

Όμιλοι, κυβέρνηση και εργοδοτικός συνδικαλισμός, επιβάλλουν διάλυση του εργάσιμου χρόνου, ευελιξία, πειθαρχία και μισθούς στα όρια της επιβίωσης.

Η εργοδοσία θέλει εργαζόμενους «χαμηλών απαιτήσεων», με μισθούς εξαθλίωσης, χωρίς συλλογική οργάνωση, να διαπραγματεύονται ατομικά με τον εργοδότη τους.

Χρειάζεται συνδικάτα που δεν «ενοχλούν», δεν απεργούν για μισθούς και δικαιώματα, ούτε ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας. Που δε λεν κουβέντα για τη φοροληστεία του λαού και τις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, για τις ελλείψεις νοσοκομείων, σχολείων, υποδομών προστασίας απ’ τις φυσικές καταστροφές, ενώ το κράτος τροφοδοτεί με δισεκατομμύρια τους ομίλους και τους πλεμικούς εξοπλισμούς για το ΝΑΤΟ.

Αυτές τις απαιτήσεις υπηρετεί με συνέπεια η εργοδοτική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τη συμφωνία «μνημόνιο» για τις Συλλογικές Συμβάσεις που υπέγραψε με κυβέρνηση-ΣΕΒ και στη συνέχεια έγινε νόμος. Νόμος που επικυρώνει το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων ΝΔ–ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύει τον έλεγχο κυβέρνησης και εργοδοτών πάνω στο περιεχόμενο όσων ΣΣΕ πρόκειται να υπογραφούν. Διαμορφώνοντας το μισθό με βάση τις ανάγκες της «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και τις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας.

• Οι εργοδότες των κατασκευαστικών ομίλων, των μεγάλων μελετητικών & τεχνικών γραφείων και εταιρειών παροχής τεχνικών υπηρεσιών, για να συμπιέζουν μισθούς και δικαιώματα μας βαφτίζουν «συνεργάτες» για να δουλεύουμε με «μπλοκάκι» χωρίς ωράριο, για ένα «κλειστό» μισθό που οδηγεί στη φθηνότερη αμοιβή εργατοώρας από όλες τις υπόλοιπες ειδικότητες στα «εμβληματικά» τους έργα, με ρεκόρ κερδών.
• Γι’ αυτό οι όμιλοι αρνούνται να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση με το ΣΜΤ που να καλύπτει τη συντριπτική πλειοψηφία των Μηχανικών-Τεχνικών που εργάζεται με «μπλοκάκι». Θέλουν να βγάλουν τα 17δις € «ανεκτέλεστου» με το ελάχιστο εργατικό «κόστος», με την ατομική διαπραγμάτευση και την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση που τους εξασφαλίζει η εργασία με «μπλοκάκι».

Έχουν την κάλυψη των αντεργατικών νόμων όλων των κυβερνήσεων, για να αποφεύγουν την υπογραφή ΣΣΕ, να καταργούν εργασιακά δικαιώματα.

Ο αγώνας του ΣΜΤ για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης είναι συλλογική μάχη για κατοχύρωση ανθρώπινου ωραρίου και  δικαιωμάτων για τη δουλειά με το «μπλοκάκι» μέχρι την πλήρη κατάργησή του. Είναι αγώνας για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μπροστά στο νέο κύμα ανατιμήσεων που φέρνει ο πόλεμος.

  Σημαδεύουμε την πολιτική που θυσιάζει τη ζωή μας για τα κέρδη των λίγων  

Η νέα ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ - ΝΑΤΟ στο Ιράν, σέρνει τους λαούς της περιοχής ακόμα πιο κοντά στην άβυσσο ενός γενικευμένου πολέμου. Οι λαοί πληρώνουν το τίμημα των ανταγωνισμών για τον έλεγχο ενεργειακών πηγών και εμπορικών δρόμων, για την αναδιανομή αγορών και σφαιρών επιρροής, στη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ βαθαίνει την εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Με την αποστολή φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο, με τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ, μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και ταυτόχρονα σε πιθανό στόχο αντιποίνων, σε έναν πόλεμο που δεν αφορά τον ελληνικό λαό, αλλά υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Τα προσχήματα περί «προστασίας της Κύπρου» είναι προκλητικά. Στόχος είναι η προστασία βρετανικών βάσεων και ΝΑΤΟϊκών υποδομών που αποτελούν κρίσιμο κρίκο στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του πολέμου και της εμπλοκής, αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα του ευρωατλαντισμού, που ενώ υποκριτικά εμφανίζονται «ανήσυχα», στηρίζουν και ξεπλένουν την πολεμική εμπλοκή.

Είναι ώρα ξεσηκωμού! Έξω η Ελλάδα απ’ τον πόλεμο!

• Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, από τη Σούδα της Κρήτης μέχρι την Αλεξανδρούπολη και τη Λάρισα.
• Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία.
• Να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού, τα F-16 και κάθε ελληνικό πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.

Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας;

Όμως η κλιμάκωση της πολεμικής εμπλοκής έχει και «ωφελημένους». Οι εγχώριοι κατασκευαστικοί όμιλοι μπαίνουν σε έργα ανοικοδόμησης στα πολεμικά ερείπια της Ουκρανίας (ΤΕΡΝΑ μεγάλα υδροηλεκτρικά εργοστάσια) και μεταφοράς Αμερικανικού LNG απ΄τον «Κάθετο Διάδρομο» (AKTOR), ενώ ετοιμάζονται για την ανοικοδόμηση της Γάζας και της Συρίας στα πλαίσια της στρατηγικής συμμαχίας με ΗΠΑ-Ισραήλ. Προσδοκούν νέες κερδοφόρες συμβάσεις απ’ τα 100 δις € της Ε.Ε. για έργα υποδομών «διπλής» χρήσης - στρατιωτικής και πολιτικής - σε λιμάνια, αεροδρόμια, γέφυρες και σήραγγες, οδικές & σιδηροδρομικές μεταφορές.

Τα κράτη στύβουν τους λαούς με «πολεμικούς» προϋπολογισμούς που τροφοδοτούν τα κέρδη των ομίλων. Στην Ελλάδα για πολεμικούς εξοπλισμούς, φρεγάτες, F-35 και οπλικά συστήματα που στέλνονται από την Ουκρανία μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό, για να αναβαθμίσουν γεωπολιτικά τους ομίλους που μας εκμεταλλεύονται.

Το κέρδος ενώνει σαν «νήμα» την ειρήνη και τον πόλεμο των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτόν το μεγάλο ένοχο βρίσκουμε όποια πέτρα κι αν σηκώσουμε: Από τους καθηλωμένους μισθούς και τα 13ωρα, από τα διαλυμένα νοσοκομεία, έως την ασφάλεια των υποδομών και της εργασίας που μπαίνει στο ζύγι του «κόστους - οφέλους» εταιρειών και εχθρικού κράτους. Αυτό αντιμετωπίζουμε ξανά τώρα με «στολή παραλλαγής» στα πεδία των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Η πολιτική της υπεράσπισης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων όλων των κλάδων και του κατασκευαστικού κεφαλαίου από την κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του συστήματος, μετατρέπει τη χώρα σε απέραντη «κοιλάδα των Τεμπών», γεννά νέες «Βιολάντες». Το 2025 πάνω από 200 εργαζόμενοι δε γύρισαν στις οικογένειές τους.

Η αχαλίνωτη εντατικοποίηση, η ανεξέλεγκτη επέκταση του ωραρίου, τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας που θεωρούνται «κόστος» για τα αφεντικά, δημιουργούν τις συνθήκες για επαναλαμβανόμενα εργοδοτικά εγκλήματα. Η σκληρή εργοδοσία του κλάδου είναι πρωταθλήτρια στα εργοδοτικά εγκλήματα -«εργατικά ατυχήματα» για χάρη των χρονοδιαγραμμάτων.

   Καμιά εμπιστοσύνη σε κυβέρνηση, συστημικά κόμματα & εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ  

Καμιά εμπιστοσύνη στην ηγεσία της ΓΣΕΕ που ανέλαβε να μετατρέψει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα σε μηχανισμό νομιμοποίησης της εκμετάλλευσης, βάζοντας πλάτη σε όλους τους αντεργατικούς νόμους, του ΣΥΡΙΖΑ, τους νόμους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, στους οποίους η ηγεσία της ΓΣΕΕ ανακάλυψε «θετικά» σημεία. Στον πρόσφατο νόμο Κεραμέως, αφού προσπάθησε να υπονομεύσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο 13ωρο, λίγες εβδομάδες μετά από την ψήφιση του, εμφάνισε τη «μεγάλη κοινωνική συμφωνία» με αυτούς που ψήφισαν το 13ωρο και αυτούς που απαίτησαν το 13ωρο, δηλαδή την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ.

Αυτή η μακρά πορεία ενσωμάτωσης και στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής, μετέτρεψε τη ΓΣΕΕ - με την «αξιοποίηση» κι όχι μόνο την κατάχρηση των κονδυλίων της ΕΕ - σε μηχανισμό εξαγοράς συνειδήσεων, διαμόρφωσης νόθων συσχετισμών και εκτροφής της συνδικαλιστικής μαφίας Παναγόπουλου και κεντρικών στελεχών των παρατάξεων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στη ΓΣΕΕ. Αυτή η ηγεσία, που το ΠΑΜΕ αντιπαλεύει σταθερά εδώ και χρόνια, αποτέλεσε διαχρονικό στήριγμα όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργώντας την ηττοπάθεια για τη δήθεν αναποτελεσματικότητα των αγώνων, προτείνοντας ως διέξοδο τον «κοινωνικό διάλογο» και την ταξική συνεργασία στο πλαίσιο των Οδηγιών της Ε.Ε. και της στρατηγικής του κεφαλαίου.

Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και στα υπόλοιπα συστημικά κόµµατα που θέλουν να μας πείσουν ότι μπορεί να κερδίζει και το κεφάλαιο και ο λαός. Τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, αυτά που κυβέρνησαν αλλά και τα υπό διαμόρφωση πολιτικά μορφώματα -επίδοξοι «σωτήρες», επιδιώκουν να αναλάβουν το ρόλο βαλβίδας εκτόνωσης στη λαϊκή οργή που αναζητά διέξοδο.

 

Δυνατό ΣΜΤ... Για να δυναμώσεις εσύ... Να δυναμώσουμε εμείς!

Ο αγώνας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή είναι η συνέχεια των μεγάλων απεργιακών μαχών για Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις σε μισθούς, σύγχρονα δικαιώματα, του μεγαλειώδους αγώνα των αγροτών, των κινητοποιήσεων για δημόσια και δωρεάν Υγεία, των μεγάλων διαδηλώσεων για το έγκλημα στα Τέμπη, βάζοντας ξανά το βασικό δίλημμα: «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Για όλα αυτά που απειλούν τη ζωή μας, η σωστή απάντηση ποτέ δεν ήταν κι ούτε θα είναι ατομική.

Μόνο συλλογικά, με οργάνωση στα Σωματεία μας, κατακτήσαμε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, όσα υπάρχουν κι εκείνα που πήραν πίσω οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις τους τις τελευταίες δεκαετίες.

Ø  Με σκληρούς αγώνες κατακτήσαμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας των Σωματείων με τους εργοδότες:

5ήμερη/8ωρη εργασία, άδειες, καθορισμό του κατώτατου μισθού ανάλογα με τις σπουδές και τα χρόνια εμπειρίας, επιπλέον πληρωμή για υπερωριακή εργασία.

Ø  Με διεκδίκηση των Σωματείων σε σύγκρουση με το κράτος και όλες τις κυβερνήσεις κατακτήσαμε:

Κοινωνική ασφάλιση για συντάξεις, δημόσια υγεία & παιδεία, κοινωνικές παροχές για στέγαση, νόμους για την προστασία της Υγείας και της Ασφάλειας στην Εργασία.

Αυτήν την ιστορία του δρόμου του αγώνα, της σύγκρουσης και της συλλογικής διεκδίκησης, δεν μπορούν να ξεγράψουν εργοδότες, κυβερνήσεις και εξαγορασμένοι «συνδικαλιστές» τύπου Παναγόπουλου.

Αυτόν το δρόμο βαδίζει το ΣΜΤ που μετράει 27 χρόνια ζωής και πάνω από 5.700 μέλη σε Αττική, Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο και Χανιά, μαζί με εκατοντάδες άλλα Σωματεία.

• Βαδίζοντας αυτό το δρόμο καταφέραμε να υπογράψουμε για πρώτη φορά στη χώρα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να καλύπτει τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι». Με αυξήσεις στο μισθό ανάλογα με τις τριετίες εργασίας στον κλάδο, ωράριο, άδειες και υπερωρίες για το σύνολο των εργαζόμενων Μηχανικών -Τεχνικών. Η ΣΣΕ αυτή, όπως όλες, καταργήθηκε με τα Μνημόνια.
• Όμως δε συμβιβαζόμαστε, σχεδόν δύο χρόνια οργανώνουμε τον αγώνα για υπογραφή ΣΣΕ.
• Μόνο η οργάνωση στο Σωματείο, η μαζική συμμετοχή στην απεργιακή διεκδίκηση σε κάθε χώρο δουλειάς, μπορεί να φέρει ΣΣΕ με αυξήσεις για όλους και δικαιώματα για το «μπλοκάκι».
• Η απουσία απ’ τη συλλογική διεκδίκηση δικαιωμάτων, η μη συμμετοχή στο Σωματείο, το συλλογικό αγώνα και την απεργία, η ατομική διαπραγμάτευσή μας με τον εργοδότη, δε διασφαλίζει έναν καλύτερο μισθό και δικαιώματα, αντίθετα συμπιέζει τους μισθούς και τα δικαιώματα όλων μας προς τα κάτω.

Ο αγώνας αυτός θα μετρηθεί και με μεγαλύτερη δυνατή συµµετοχή Μηχανικών - Τεχνικών στις εκλογές στις 15 -16 & 17 Μάρτη.

Μετρήσαμε βήματα με την ΕΣΑΚ μπροστά και πυξίδα τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων 

Η μαχητική δράση του ΣΜΤ για τα δικαιώματα των εργαζόμενων με «μπλοκάκι» έγινε ακόμα πιο «αισθητή»  στους εργοδότες του κλάδου, το κράτος και τις υπηρεσίες του, την Επιθεώρηση Εργασίας και το Υπουργείο Εργασίας.

• Πολλοί εργοδότες μας βρήκαν απέναντί τους συλλογικά όποτε εργαζόμενες/-οι απευθύνθηκαν στο ΣΜΤ για στήριξη. Αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν καταχρηστικές απολύσεις εργαζόμενων με «μπλοκάκι» που διεκδικούσαν τήρηση ωραρίου, άδειες, αμοιβή υπερωριών ή απέργησαν.
• Με μαζική κινητοποίηση πετύχαμε να μην υλοποιήσει η ΤΕΡΝΑ την απειλή απόλυσης μέλους του ΣΜΤ λόγω συμμετοχής του - μαζί με άλλους συναδέλφους– σε απεργία.
• Με μαζικές παραστάσεις-κινητοποιήσεις σε Επιθεωρήσεις Εργασίας επιβάλαμε να εξετάζονται ως εργατικές διαφορές για εξαρτημένη εργασία πολλές προσφυγές μελών του ΣΜΤ που εργάζονταν με «μπλοκάκι».
• Υποχρεώσαμε εργοδότες να πληρώσουν δεδουλευμένα και αποζημιώσεις που δεν «αναγνώριζαν» για εργασία με «μπλοκάκι».
•  Οργανώσαμε τη συλλογική διεκδίκηση εργαζόμενων στη PHOENIX που προχώρησε σε μαζικές απολύσεις δεκάδων εργαζόμενων, ώστε η εργοδοσία να πληρώσει δεδουλευμένα και αποζημιώσεις.
• Προχωρήσαμε σε 4 κλαδικές απεργίες μαζί με τους Οικοδόμους και άλλους εργαζόμενους στα εργοτάξια.
• Ανοίξαμε το δρόμο για την ουσιαστική κατοχύρωση της παρέμβασης και το δυνάμωμα του ΣΜΤ στα μεγάλα εργοτάξια, για την ενίσχυση της ταξικής ενότητας όλων των εργαζόμενων ενάντια στους μεγάλους εργοδότες των κατασκευαστικών ομίλων.
• Είχαμε σημαντική συμβολή στη συγκρότηση του Σωματείου του Ελληνικού, με ελπιδοφόρα συμμετοχή -εγγραφή δεκάδων μηχανικών - τεχνικών στην προσπάθεια κοινής συνδικαλιστικής οργάνωσης όλων των ειδικοτήτων στο μεγαλύτερο εργοτάξιο της χώρας και ένα απ’ τα μεγαλύτερα της Ευρώπης.
• Συμπορευτήκαμε και δώσαμε τη μάχη για την οργάνωση και συμμετοχή σε 5 πανεργατικές απεργίες που κάλεσαν με αποφάσεις τους εκατοντάδες ταξικά συνδικάτα -ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, με γραμμή σύγκρουσης με εργοδότες και κυβέρνηση έχοντας απέναντι την ανοιχτή υπονόμευση της εργοδοτικής πλειοψηφίας της Διοίκησης της ΓΣΕΕ.

Για να οργανωθούν αυτές οι μάχες η φωνή του ΣΜΤ έφτασε σε πολύ περισσότερες τεχνικές εταιρείες και μεγάλα μελετητικά γραφεία για να ενημερώσουμε τον κόσμο της δουλειάς στον κλάδο.

Έχουμε ακόμα δρόμο για να αποκτήσει αξιόμαχες δυνάμεις το ΣΜΤ σε κάθε μεγάλο εργοτάξιο, ιδιαίτερα στα γραφεία των μεγάλων ομίλων, των μεγάλων τεχνικών - μελετητικών γραφείων.

Πώς να βαδίσουμε αυτόν το δρόμο;

Ενάντια σε ποιον; Μαζί με ποιους; Για ποιον στόχο;

Οι δυνάμεις της ΕΣΑΚ, όπως οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ σε κάθε κλάδο, καταθέτουμε και προωθούμε στην πράξη το μόνο σχέδιο πραγματικής οργάνωσης του αγώνα, για την πραγματική σύγκρουση με τον πραγματικό μας αντίπαλο: τους ομίλους, το κράτος τους, Ε.Ε. & ΝΑΤΟ.

Γνωρίζουμε καλά ότι ο αντίπαλος μας είναι ισχυρός και παραμένει αρνητικός ο συσχετισμός δύναμης. Στον κλάδο οι μεγάλοι όμιλοι για χάρη της κερδοφορίας που φέρνει η τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων δε διστάζουν να ρισκάρουν ανθρώπινες ζωές, παραμένοντας πρωταθλητές στα εργοδοτικά εγκλήματα -«ατυχήματα». Έχουν επιβάλλει το καθεστώς της εργασίας με το «μπλοκάκι» για να συμπιέσουν την τιμή της ειδικευμένης εργατικής δύναμης χιλιάδων μηχανικών, στερώντας μας κάθε εργασιακό δικαίωμα.

Οι στόχοι αυτοί δε μεταβάλλονται όποια και αν είναι η επόμενη κυβέρνηση από αυτή της ΝΔ και για όσο οι όμιλοι αποφασίζουν ποια έργα θα γίνουν, πόσους, ποιους και πότε θα προσλάβουν, με ποια εργασιακή σχέση και τι ύψος μισθού, ποιος θα πάρει αύξηση και προαγωγή. Άλλωστε η κοινή πολιτική της Ε.Ε. προβλέπει την 13ωρη εργασία, τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και τη συγκράτηση των μισθών, φέρνει την ενεργειακή φτώχεια. Η πολεμική προετοιμασία της Ε.Ε. επιβάλλει νέες αιματηρές περικοπές κοινωνικών δαπανών για τους εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ, την ένταση της καταστολής και την πολεμική εμπλοκή.

Οι δυνάμεις της ΕΣΑΚ απαντάμε ότι είναι αναγκαίο να κινηθούμε αποφασιστικά:

• Με ταξική ενότητα μαζί με τους Οικοδόμους στον κλάδο, ενάντια στον κοινό μας αντίπαλο. Ο συντονισμός με τους Οικοδόμους στα εργοτάξια, μόνο θετικά αποτελέσματα έδωσε την τελευταία διετία. Άνοιξε δρόμο για να δυναμώσουν τα Σωματεία των εργαζόμενων στα μεγάλα εργοτάξια του Ελληνικού και της Γραμμής 4 του Μετρό, για να παρέμβουμε ως ΣΜΤ σε περισσότερους εργαζόμενους στα εργοτάξια.
• Με τα 100άδες ταξικά σωματεία, τα 10αδες εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες, στο πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα ενάντια στην εκφυλισμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, την αδιαλλαξία της εργοδοσίας και το κράτος της.
• Με σχέδιο που διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα, προκρίνοντας την οργάνωση στους χώρους δουλειάς, τα γραφεία των ομίλων και των μεγάλων εταιρειών, τα μεγάλα εργοτάξια «κάτω απ’ τη μύτη» της εργοδοσίας, με τα μέλη του ΣΜΤ να ηγούνται στο χώρο τους για τη συγκρότηση Σωματειακών Επιτροπών στους μεγάλους χώρους.
• Με περιεχόμενο στην παρέμβασή μας που να απευθύνεται στο σύνολο των εργαζόμενων, καλύπτοντας την πλειοψηφία του κλάδου που εργάζεται με «μπλοκάκι», με στόχο τη μαζικοποίηση του απεργιακού αγώνα με πραγματικούς απεργούς.
• Με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις που εξασφαλίζεται η ουσιαστική συζήτηση για το σχέδιο κλιμάκωσης της παρέμβασης.

Είναι ώρα να απορρίψουμε οριστικά:

• Τη «συνταγή» βέβαιης ήττας την κατεύθυνση των υπόλοιπων παρατάξεων στο ΣΜΤ (Αριστερή Πρωτοβουλία - Barricada - Συνάρτηση - Σαμιτ), που προβάλλει ως μόνη «εφικτή» λύση τη συγκρότηση ενός «αντικυβερνητικού» μετώπου στο κίνημα, δείχνοντας τη «διέξοδο» στην αντικατάσταση της «κυβέρνησης Μητσοτάκη» από την επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση.
• Τη λογική που ισχυρίζεται ότι οι «επανακρατικοποιήσεις» των πρώην ΔΕΚΟ μπορούν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της εμπορευματοποίησης κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών και της επιχειρηματικής λειτουργίας. Ότι θα μας σώσει το εχθρικό κράτος του κεφαλαίου, απ’ την επίθεση του κεφαλαίου. Ότι δήθεν μπορούν κρατικές επιχειρήσεις να μη λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος, δηλαδή ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους τους, χαρατσώνοντας το λαό μέσω των τιμολογίων τους, διανέμοντας έργα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Δηλαδή ότι ζήσαμε στα Τέμπη με τη συνέργεια έγκλημα κρατικού ΟΣΕ και «ιδιωτικής» Hellenic Train, στις αυξήσεις τιμών και τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις της κρατικής ΕΥΔΑΠ και προηγούμενα της ΔΕΗ με κρατικό πλειοψηφικό πακέτο. Σπέρνουν αυταπάτες ότι μπορεί να γίνει φιλολαϊκό το κράτος των ομίλων, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., της καταστολής των αγώνων, της ταξικής δικαιοσύνης.
• Την πλειοδοσία κλιμάκωσης του αγώνα «στα χαρτιά», με ακτιβισμούς σύντομων αποκλεισμών των εισόδων των ομίλων, χωρίς πραγματικούς απεργούς απ’ τους ομίλους. Αλλά με τους εργαζόμενους να δουλεύουν τηλεργασία ή να προσέρχονται για δουλειά μετά τη λήξη της κινητοποίσης. Ή αντίστοιχα με προτάσεις 48ωρης απεργίας, την ώρα που δεν έχουν διαμορφωθεί προϋποθέσεις μαζικής συμμετοχής ούτε σε 3ωρη στάση εργασίας.      
• Τον τάχα «ρεαλιστικό» σχεδιασμό της υποταγής, που προτείνει σιωπηλά να απεμπολήσουμε την κάλυψη απ’ τη ΣΣΕ των εργαζόμενων με «μπλοκάκι», δηλαδή του 80% του κλάδου, προκειμένου να έχουμε «αποτέλεσμα» στον αγώνα.
• Την απαξίωση του αγώνα γιατί δεν οδηγεί άμεσα στην υπογραφή Σύμβασης. Σε μια περίοδο που πολύ ισχυρότερα συνδικάτα δεν το έχουν καταφέρει και για την Ομοσπονδία Οικοδόμων χρειάστηκαν 13 χρόνια.
• Τη λογική «ίσων αποστάσεων» απ’ την ηγεσία της ΓΣΕΕ και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες της ταξικής συμπόρευσης των εκατοντάδων ταξικών Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, του ΠΑΜΕ, στην Αττική και σε όλη τη χώρα. Με εναλλακτικές προτάσεις για κάλπικους ψευτοσυντονισμούς με «τρεις ΕΛΜΕ κι ο κούκος», που υπονομεύουν τη συσπείρωση του πραγματικού ταξικού πόλου.

Τα βήματα που έχει σημειώσει το ΣΜΤ θα ήταν μεγαλύτερα εάν είχαμε απαλλαγεί απ’ τη λογική μετατροπής του Σωματείου σε πεδίο δοκιμής συμμαχιών πολιτικών - συνδικαλιστικών ομάδων που διασπώνται, διαλύονται, ανασυντίθενται και συρρικνώνονται, ενώ φαντασιώνονται ότι αποτελούν κάποια «αντικαπιταλιστική πτέρυγα» του εργατικού κινήματος. Στην πράξη παραμένουν ουρά της σοσιαλδημοκρατίας στο «αντικυβερνητικό» μέτωπο, όπως πριν την «πρώτη φορά αριστερά» του Τσίπρα.

Έχουμε τη δύναμη να βάλουμε φρένο στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας, μέσα από νέους μεγάλους αγώνες. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτρέπει να δουλεύουμε λιγότερο και να απολαμβάνουμε περισσότερα. Είναι αντικειμενικά δυνατό να δουλεύουμε ζώντας αξιοπρεπώς απ’ το μισθό μας, με μειωμένα ωράρια, με σταθερό εργάσιμο χρόνο, αυξημένες άδειες για ανάπαυση. Για να το πετύχουμε είναι ανάγκη να βαδίσουμε στο δρόμο της ανατροπής.

Εμπρός για νέο ΔΣ με πλειοψηφία της ΕΣΑΚ

Χρειαζόμαστε νέο ΔΣ που θα οργανώνει τον αγώνα με βάση τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και δεν θα τον υπονομεύει.

Δυναμώνουμε την ΕΣΑΚ για να κατακτήσουμε νέα πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο αντίστοιχη με τις ανάγκες του αγώνα. Για πραγματική κλιμάκωση των απεργιακών μαχών, ώστε οι εργοδότες να συμφωνήσουν σε Συλλογική Σύμβαση για το «μπλοκάκι», με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών και σύγχρονα δικαιώματα.

• Σχεδιάζοντας τη μαζικοποίηση της δράσης μας, με Σωματειακές Επιτροπές στα Γραφεία των Ομίλων, των μεγάλων Μελετητικών Τεχνικών Εταιρειών.
• Κατοχυρώνοντας την παρέμβαση στα μεγάλα εργοτάξια με ταξική ενότητα με το Συνδικάτο Οικοδόμων, τα άλλα σωματεία του κλάδου, ιδιαίτερα για την ενίσχυση του Σωματείου Ελληνικού, για ανθρώπινα ωράρια, αυξήσεις μισθών, ασφάλεια στην εργασία.
• Συμβαδίζοντας σταθερά με εκατοντάδες ταξικά σωματεία-ομοσπονδίες-εργατικά κέντρα, για ένα πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο: τους ομίλους, τα κόμματα και την εκάστοτε κυβέρνησή τους, τους «συμμάχους» τους ΗΠΑ -Ισραήλ -ΕΕ που μας σέρνουν στο ΝΑΤΟϊκό σφαγείο, το σάπιο εργοδοτικό συνδικαλισμό της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

 Στις 15-17 Μάρτη γυρίζουμε σελίδα!